سه شنبه پونزدهم بود نزدیکای ظهر یادته پدربزرگ؟اومدم خونتون دو سه ساعت موندم گفتید حالتون خوب نیست زنگ بزنم اورژانس بیاد زنگ زدم با هم رفتیم بیمارستان حدودا ساعت سه و نیم چهار بود تا هفت بیمارستان بودیم و بعد برگشتیم خونه حالتون خوب بود شام خوردیم و ساعت۹ برگشتم خونه ساعت  ۱۱بود که بهم زنگ زدین حالتون خوب نیست با عجله اومدم زنگ اورژانس زدم رفتیم بیمارستان عجیب تشنتون بود آب میاوردم براتون انگار فایده نداشت چون دیالیز می شدین دکترا می گفتن آب زیاد خوب نیست براتون،۶تا دکتر پیشتون بودن هرکاری می کردن آروم بشین فایده نداشت بردنتون دیالیز همراهتون اومدم هنوز آب میخواستین هرچی گفتم به دکترا که الان که دارن دیالیز میشن بذارین یه لیوان آب بخورن فایده نداشت دو بار خون تو لوله ها لخته شد و دکتر عوضشون کرد آب میخواستین ساعت ۳شد لوله ها رو عوض کردن من پیشتون بودم یه دفعه دیدم بیحال شدین یکی از دکترا یه دستگاهی رو آورد تو اتاق دستگاه شوک بود اومدم بالا سرتون صداتون کردم انگار نمیشنیدین دکتر داشت از اتاق بیرونم می کرد پرسیدم بیهوش شدن؟فقط گفت بیرون بیرون اتاق وایسادم چندتا دکتر دیگه هم اومدن رو کارتشون نوشته بود رزیدنت بیهوشی از اتاق اومدن بیرون پرسیدم چی شده گفت هیچی عصبانی شدم گفتم تو رو خدا بگین چی شده گفت ایست قلبی کردن احیاش کردیم وای خدایا رو پاهام بند نبودم فقط خدا رو صدا می کردم ۱۰دقیقه گذشت تا آوردنتون از اتاق بیرون می گفتن تو بافت ریه آب جمع شده باید با دستگاه نفس بکشن باید میرفتین  ICU اما تخت خالی نداشتن بردنتون اورژانس تا صبح موندم 9صبح بود که دکتر اومد گفت رفتین کما من دیگه طاقت نداشتم نمی تونستم بمونم صبح کلاس داشتم زیبا زنگ زد که کجایی؟گفتم نمیام حالم برای توضیح دادن خوب نبود فامیل میومدن و میرفتن من می گفتم خوب میشین نذر کردم چهارشنبه بعدازظهر بود که دستتونو تکون دادین از خوشحالی اصلا حواسم نبود تو اورژانسم داد زدم دکتر بیا دستشونو تکون دادن همه برگشتن نگاه کردن عذرخواهی کردم دکتر اومد چهره اش یه جوری بود گفتم یعنی تکون دادن نشونه خوبی نیست؟گفت احتمال داره لوله تو دهنشو در بیاره گفتم باید چیکار کنم گفت تو هیچی صدای یه نفر زد اومد دستای پدربزرگ رو بست به میله های تخت گفتم نیازی نیست من حواسم هست گفت نمیشه من مسئولم رفتم دو تا گاز گرفتم گذاشتم زیر نوارایی که باهاش دستاتونو بسته بودن که یه وقت مچ دستاتون زخم نشه هنوز ICU خالی نشده بود فردا شد پنجشنبه بود که از ساعت 4 بعد از ظهر پیشتون بودم باید با گاواژ غذا میخوردین سوپ رو با گاز صاف کردم و آروم آروم با کمک دایی دادیم بهتون نیم ساعت بعد 2تا دکتر بیهوشی و چندتا پرستار بالا سرتون بودن لوله ها رو از دهن و بینیتون در آوردن به یکیشون گفتم گفتن باید با دستگاه نفس بکشن گفت نفسش طبیعی شده نیازی نیست ماسک میذارم دوباره به دکتر بیهوشی گفتم جواب همون بود 2-3ساعت بعد سوپروایزر اورژانس گفت ICU خالی شده وای خدایا من چقدر اون لحظه خوشحال بودم بردنتون ICU چون نمیذاشتن همراه داشته باشن بیمارای اون قسمت ناچار رفتم خونه همش خدا رو شکر می کردم که حل شده همش به خودم قول میادم نزدیک صبح بود که خواب رفتم جمعه ساعت 11:30-12 بود که بیدار شدم حالم خوب نبود فکر کردم به خاطر اینه که چند شبه درست نخوابیدم مامان بابا رفتاراشون مشکوک بود حاضر شدن برن بیمارستان از سر درد نتونستم باهاشون برم گفتم فردا ساعت ملاقات حتما میام هرچی به شب نزدیکتر میشدیم حالم بدتر می شد مامان بابا برگشتن خونه پرسیدم پدربزرگ خوبن؟بابا گفت خوبن!! خوبن؟ نه همون جوری هستن از جواب دادن طفره میرفت به دایی زنگ زدم جواب نداد خودش بهم زنگ زد گفتم بیمارستان بودی؟ آره پدربزرگ خوب بودن؟ مثل دیروز،چرا گوشی رو برنمیداشتی؟ خونه جا گذاشتم!! خونه ای؟ نه بیرونم!! خدایا چرا اینقدر حواسشون پرته؟چی میگن اینا؟ به ذهنم زد زنگ بزنم بیمارستان راستش جرات نداشتم حالم هنوز بد بود شب بابا اصرار داشت زود بخوابم دانشگاه رو بهانه کرد گفت خواب میمونی خوابیدم بازم تا نزدیک صبح بیدار بودم 7پاشدم حاضر بشم برم دانشگاه دنبال خودکارم می گشتم که دیدم مامان داره لباس می پوشه گفتم کجا؟گفت بیرون کار دارم رفتم دنبال پیدا کردن خودکار مامان گفت چیکار می کنی؟گفتم خودکار میخوام مامان گفت خودکار نمیخواد حاضر شو!!! گفتم یعنی چی؟جواب نداد گفتم مامان دیروز اتفاقی افتاده؟گفت آره دیگه نمی تونستم وایسم همونجا نشستم مامان گفت پاشوحاضر شو نمیتونستم نمیتونستم خدایا باید میرفتم خونه پدربزرگ من چجوری میرفتم؟طاقت نداشتم خونه که رسیدیم دایی صدای قرآن رو بلند کرد عکس پدربزرگ جلوم بود همونجا نشستم و بلند بلند گریه کردم مهم نبود برام اطرافیان دارن نگاه می کنن من پدربزرگمو میخواستم کم کم خونه شلوغ شد پدربزرگ رو آوردن خونه و بعد بردنش به خدا اگه زن عمو کوچیکیم نبود طاقت نمیاوردم پا به پام اشک می ریخت و میخواست آرومم کنه پدربزرگ رو خاک کردن و من فقط زل زده بودم به پارچه سفیدی که روش بود به یه عزیزی گفتم پدربزرگم فوت کرد گفت خدا دوسش داشت هم ایام فاطمیه هست هم جمعه فوت کرده پدربزرگ یادته چای خیلی دوست داشتی؟تو مراسم اصرار داشتن چای بخورم با دیدن استکان چای فقط صدای گریه ام بلندتر می شد حتی نمی تونستم حرف بزنم پدربزرگ منو ببخشید اگه اون نوه ای که میخواستید نبودم کاش بیشتر قدرتونو میدونستم کاش یه نفر گفت اول ،سوم ،هفتم ، چهلم و سال کسی که از دنیا رفته روحش برمیگرده خونه خودش و پیش اعضای خانوادش پدربزرگ منو یادت نره این چهار روز دلم خیلی خیلی برات تنگ شده

از داداشیم ،عارفه ، خانم حیرانی ،زیبا ،مژگان و نگین ممنونم که تنهام نذاشتن و دوستانی که اینجا به یادم بودن آقا صادق ، mndl69 ، ماهرخ عزیز ، نسرین گلم و آقا سالار

لطفا اگه دوست داشتید برای پدربزرگم یه فاتحه بخونید خیلی دوسش داشتم

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

یک زمان در خواب غفلت زیستم

در کنار من پدر بیدار بود

ناگهه از خواب گران برخواستم

آن زمان دیگر پدر در خواب بود...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شب اول بود بعد از مراسم پدربزرگ رفتیم خونه خاله مامان و بابا واسه روضه حضرت زهرا(س) از بس گریه کرده بودم سرگیجه شده بودم خیلی شلوغ شده بود و هوا هم گرم بود یه خانومی به زور خودشو بین منو یه نفر دیگه جا کرد کمی نگاش کردم نمیشناختمش یه دفعه گفت حال شما خوبه؟گفتم بله؟گفت حالتون خوبه؟گفتم خیلی ممنون بعد داشت با مامان حرف میزد دیدم داره مشخصات داداششو به مامان میگه مامان خیلی آروم گفت امشب شب اول بابامه گفت آره میدونم تسلیت میگم شماره خونتونو بدین بعد چهلم مزاحم بشیم من یه نگاه بهش انداختم و بلند شدم رفتم بعضی آدما به اندازه سر سوزن وقت شناس نیستن

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بارها و بارها اینو شنیدم که میگن به صاحب عزا نگیم ایشالله غم آخرتون باشه چون معنیش اینه که یعنی ایشالله خودت زودتر بمیری این چند روز اینقدر این جمله رو شنیدم که حد نداره کم سن و سال بودم که بابای بابام فوت کرد نمیفهمیدم چی شده نه که چون بچه بودم نه چون بابا و مامانِ بابام خیلی دختر دوست نداشتن و من دختر بودم برای همین خیلی باهام ارتباطی نداشتن بابای بابا سرطان و گرفت و فوت کرد دو سال بعد مامانِ بابا هم سرطان گرفت و فوت کرد من با اینکه سن و سالی نداشتم مسئول پذیرایی قسمت خانوما شدم راستش متوجه نبودم چه اتفاقی افتاده فقط بابامو میدیدم که حالش خوب نیست من اون روزا مثل بچه های دیگه قبل از شروع مراسم دنبال بازی بودم با بچه های فامیل از شانس بدم چون دختر تو فامیل خیلی کمه مراسم که شروع می شد ناراحت میشدم که باید تنها تو قسمت خانوما مسئول پذیرایی باشم و پسرای فامیل که اختلاف سنی چندانی با من نداشتن همه پیش هم تو قسمت آقایون پذیرایی می کردن من نمیفهمیدم بابا عزیزترین کسانشو از دست داده چند سال که گذشت و پدربزرگ مریض شد همیشه میخواستم من زودتر از بابا و مامانِ مامان و زودتر از تمام کسانی که دوسشون دارم بمیرم فکر می کردم طاقت نبودنشونو ندارم الان می فهمم کسی رو که خیلی دوست داری از دست بدی یعنی چی برای همین با شنیدن جمله غم آخرتون باشه فقط می گفتم خیلی ممنون

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خدایا

در دو راهی زندگی ام

تابلوی راهت را محکم قرار بده

نکند که با نسیمی راهم را کج کنم...

 

 

نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم فروردین 1391ساعت 18:36 توسط مهتاب|